E-mail van de heer G. Grootveld (18-12-2000) en mijn antwoord daarop (19-12-2000)LS,Ik verzamel zelf al vanaf 1961 suikerzakjes, en dacht: Ha, leuk een vereniging die zich met deze vorm van verzamelen bezighoudt. Het moet mij echter van het hart dat de manier waarop ik eventueel lid zou
kunnen worden van uw vereniging mij buitengewoon tegen de borst stuit.
Uiteraard mag iedereen doen wat hij of zij wil, maar ik moet er van kotsen. Ik zal dan ook geen lid worden. Mijn 300.000 zakjes zijn en blijven van mij. Ten slotte, wil ik nog gezegd hebben dat ik lid ben van meerdere verenigingen, en bij geen enkele daarvan kun je een erelidmaatschap kopen. Eeen erelidmaatschap is iets bijzonders dat je moet verdienen door je gedurende een langere periode in te zetten voor de gehele vereniging; niet door de kont van de voorzitter te likken. Begrijpt wat ik bedoel? Als jullie nog enig zelfrespect kunt opbrengen, publiceer dit dan ook op de site. G.J. Grootveld
Geachte heer Grootveld, Bedankt voor uw e-mail. Ik betreur het dat mijn Internetsite u zo tegen de borst stuit. Volgens mij is er sprake van een groot misverstand, want het lijkt erop dat u de humor van de site is ontgaan. U bent ook de eerste in de vijf jaar dat de site bestaat, die op een dergelijke negatieve manier reageert. Ik hoop dat u deze mail verder wilt lezen, zodat ik u de achtergrond van de site kan uitleggen. Ik ben zelf een redelijk fanatieke verzamelaar van suikerzakjes, al sinds mijn jeugd. Aangezien suikerzakjes door slechts weinig mensen worden verzameld (dat was in de zestiger jaren wel anders!), kijken veel mensen ervan op als ik meld dat ik deze hobby heb. Veel mensen in mijn omgeving (familie, vrienden, kennissen, collega's, vrienden van collega's, kennissen van familie enzovoort) vinden het prachtig dat iemand van mijn leeftijd nog zo'n 'jeugdhobby' heeft gehouden. Zij sparen, soms erg fanatiek, voor mij mee. Ik wilde voor die vele mee-spaarders iets terugdoen, omdat het zo'n
'eenrichtingsverkeer' was. Daarom heb ik ruim vijf jaar geleden de
nep-vereniging 'Vrienden van de Suikerzak' bedacht. Jawel, u leest het goed,
het is echt een NEP-vereniging. Natuurlijk bestaat er geen echte vereniging
'Vrienden van de Suikerzak' ! En natuurlijk bestaat er geen organisatie die
zich Suikerzak Nederland noemt.
Sterker nog: de site heeft ertoe geleid dat er bij een aantal serieuze
verzamelaars van suikerzakken (waaronder ik mijzelf ook reken) een
intensieve uitwisseling op gang is gekomen. We zijn zelfs begonnen met een
eerste poging om een echte catalogus van suikerzakjes te gaan maken.
De Internetsite heeft er ook toe geleid dat veel mensen die hun (kleine of grote) verzamelingen willen wegdoen, contact met mij opnemen. Op die manier krijg ik veel partijen aangeboden, en de dubbelen kunnen weer een aanwinst voor anderen zijn. (Er zijn zelfs mensen die denken dat een verzameling van enkele duizenden suikerzakjes vele honderden guldens waard zijn...) U ziet, het is zeker een serieuze hobby, maar ik probeer een en ander wel te relativeren. Ik zou het erg jammer vinden als u vanwege een 'misverstand' van verder contact zou afzien. Wellicht hebt u het nog niet beseft, maar volgens mij hebt u met uw 300.000 suikerzakjes veruit de grootste verzameling in Nederland. De grootste verzameling die ik tot nu kende was ruim 240.000. Dat zou betekenen dat uw verzameling een vermelding in het Guinness Book of Records zou moeten krijgen. Vanwege dit aantal en vanwege het feit dat u zo te horen zeer serieus met uw verzameling bezig bent, hoort uw naam ergens bovenaan de (gelukkig steeds langer wordende) lijst van Nederlandse suikerzakjesverzamelaars te staan! Ik hoop dat ik u met deze uitgebreide uitleg duidelijk heb kunnen maken wat
de achtergrond is geweest voor het maken van de Internetsite. Het is een
site met een glimlach. Als dat niet duidelijk was, dan spijt me dat.
Een antwoord op deze mail zou ik erg op prijs stellen. Met vriendelijke groeten, Harry Dietz
(Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 27 december 2000) |
Club van |
